Kiemkracht
Elk jaar ben ik weer onder de indruk van hoe krachtig zaadjes uit hun schilletje knappen en door de aarde kunnen duwen. Het woord kiemkracht wordt meestal gebruikt om aan te geven hoeveel procent van de zaden na een bepaald aantal dagen kiemt, maar kan ook prima het bovenstaande betekenen. Harde schillen worden open gebroken en de bovenliggende aarde wordt door de tere kiemblaadjes zonder pardon omhoog gestuwd, zodat de zon opgezocht kan worden.
Ook aan de bomen barsten de knoppen uit hun voegen. De peren, kweepeer, en de vijg hebben al duidelijk zin in de lente! De vijg heeft zelfs al kleine vijgjes.
En de peer heb ik nog niet eens gesnoeid! Dat moet ik maar snel doen van de week. Wat ik wel gesnoeid heb, is de klimroos bij de voordeur. Ik vind die altijd lastig te snoeien, en niet alleen door de stekels. Als iemand nog eens een mooie, lekker ruikende roos zonder stekels weet, hoor ik het graag! Al is dat mogelijk ook weer teveel gevraagd, waarom moet alles zo perfect zijn? Aan het leven zitten immers ook scherpe randjes, en dat is toch dat maakt dat we de leuke dingen weer meer waarderen. Maar buiten de stekels vind ik de timing altijd lastig, want of hij is vollop aan het bloeien, of hij is in winterrust, of hij is, zoals nu, enorm aan het uitlopen. Dit is wel het beste moment om het te doen, maar het voelt bij een roos voor mij toch altijd een beetje als kindermoord, om die mooie uitlopers zo streng terug te dringen. Je krijgt er wel meer bloemen door, dus ik heb toch de snoeischaar maar ter hand genomen. En deze keer heb ik er zowaar aan gedacht om voor- én na- foto’s te maken.
Naast het snoeien van fruitbomen en rozen, is dit ook een mooi moment om stekken te nemen van houtachtige struiken. Ik stekte laurier, rozemarijn en salie. De salie hangt er op de foto een beetje sneu bij, maar ik zag net in de kas dat ze al weer wat overeind zijn gekomen. Helaas was het al te donker om er een goede foto van te maken.
Qua zaaien hield ik me nog in, ik zaaide alleen nog een bakje met broccoli’s, want van de eerste lichting van dit jaar waren er maar weinig gekiemd. Dit weekend kan ik los, want zondag is het 15 maart en dat vind ik toch half maart genoeg om tomaten te gaan zaaien. En dan ook maar meteen komkommers, zonnebloemen, bladselderij en stambonen voor in potten in de kas voor een extra vroeg maaltje boontjes! Ik krijg er meteen al trek in. De rest van het spul groeit lekker door, op de prei na, want die komt niet op. Prei en ik hebben de laatste jaren geen goede band. Ik krijg het om een of andere reden niet voor elkaar om een fatsoenlijk aantal op te kweken, en de paar die ik dan wel kan uitplanten zijn dan vervolgens het slachtoffer van de preivlieg. Ook maak ik me zorgen om één van de twee trays peulen. De ene tray ziet er prachtig uit maar in de andere komt er maar één boven. Terwijl ze allemaal zulke mooie worteltjes hadden gesproten. Eens denken of ik nog een poging ga doen of dat ik het zo laat.
Ook de kolen die we al uitgeplant hebben staan er nog vrolijk bij, ondanks de storm van gisteren en vannacht. En binnen groeien de eerste paprika’s en pepers gestaag door!
Met mijn teen gaat het voorzichtig aan weer wat beter. Ik durf nog niet te zeggen dat het helemaal over is, maar ik ben voorzichtig positief gestemd. Ik heb geen pijn meer met lopen en de roodheid neemt langzaam af. Ik durf nog niet hele stukken te lopen tot het echt helemaal over is, maar ik kan me gelukkig op het erf goed redden. Komend weekend lekker tomaten zaaien! Ik moet wel nog even kiezen welke. Weet iemand nog een leuk ras?
Ik ga nog even de gekiemde peper en aubergine zaadjes in de aarde stoppen en dan ga ik lekker slapen, want ik heb vandaag meer dan twee uur bij de fysio getraind op balans, kracht en conditie! Lekker, maar zwaar.
