Lente!

Vanaf gisteren is het officieel lente, en het weer is er ook naar. De ochtenden zijn nog heerlijk fris en soms zelfs rond het vriespunt, maar de dagen worden langer en de zon laat zich lekker zien. De eerste prunus bloeit en trekt een hele horde dikke hommels aan die luid zoemend aan het werk gaan.

En het is half maart, dus ik mocht van mezelf tomaten zaaien. Eerder zaaide ik altijd veel verschillende rassen, maar de ruimte in de kas is maar beperkt, dus we gaan voor maximale opbrengst. Het ras dat bij ons meestal de grootste opbrengst geeft is ‘Zuckertraube’, een mooi rond rood kerstomaatje dat heerlijk is om rauw te eten maar ook prima smaakt in de tomatensaus. En voor de kleur doen we er dan nog een gele kerstomaat bij. Als ik later groot ben en mijn droomtuin heb met veel meer kasruimte (en genoeg geld voor een tuinman/vrouw voor de zware klussen) ga ik wel weer meer verschillende soorten rassen kweken. Je hebt hele leuke met streepjes, groene, gele, oranje, zwarte en van die prachtige ossenhart tomaten. Maar voor nu houden we het bij deze twee rassen, en mogelijk komt er nog eentje in een pot die ik van iemand krijg of ruil. Ook zaaide ik komkommers. Gewone en snackkomkommers, en die laatste komen zelfs al langzaam op!

In de volle grond zaaide mijn vader wortels: winterwortels, Nantes, Parijse, en regenboog wortels. Hij plantte plantuien en zaaide rucola, radijsjes en een tweede lichting spinazie. De eerste lichting komt ondertussen op.

Ook snoeide ik de perenboom (Doyenne du Comice), die ik in leivorm langs de voorgevel heb groeien. Het was geen grote klus, maar wel een nuttige, want door een goeie snoei krijg je een betere leivorm en meer fruit. Eigenlijk zijn appels beter geschikt om in zo’n strakke vorm te leiden, aangezien de takken van appels buigzamer zijn. Over de onderste helft van de boom ben ik al zeer tevreden over, en bovenin mag hij nog een beetje groeien. Het kan helpen om de takken in het bovenste stuk tijdelijk aan een bamboestok aan te binden en dan niet horizontaal maar 45 graden omhoog te laten groeien. Dan groeien ze sneller en als ze dan goed op lengte zijn kan je ze weer horizontaal aanbinden. Al is het bij perenhout dus wel lastiger te buigen.

Officieel moet je leibomen ook in de zomer snoeien, maar daar was ik niet aan toe gekomen, dus kreeg hij nu een grote(re) beurt. In de zomer zet je alle nieuwe zijscheuten van de leggers (horizontale takken) terug op drie bladeren van de vertakking. Te krachtige opgaande scheuten kan je helemaal verwijderen. Alle zijscheuten van de zijscheuten kort je in op één blad. Als de boom volgroeid is, kan je in de winter zijscheuten (sporen) die al een paar jaar vrucht hebben gedragen verwijderen voor meer ruimte tussen de bloemknoppen. Dit is belangrijk omdat de bloemknoppen de ruimte nodig hebben om een goede vrucht te vormen. Volgens het boekje heb ik ook te veel horizontale takken, want zou er 45 tot 60 centimeter tussen de horizontale takken moeten zitten en ik heb nu elke 30 cm een tak. Ik probeer het eerst even eigenwijs zo, en blijkt dat nou slecht te werken kan ik er altijd nog takken tussenuit dunnen.

In de kas is er van alles heel hard aan het groeien. Het is ook al aardig vol!

Ook in huis wordt het steeds drukker. Er staan nu vier trays met pepers, aubergines paprika’s en tomaten (die moeten nog opkomen, maar de zaadjes waren gekiemd en heb ik vandaag ‘gezaaid’)

Ik vind het ook heerlijk om een assortiment kruiden op mijn terras te hebben staan. Nu in het voorjaar is het tijd om eens te inventariseren wat de winter goed overleefd heeft en wat ik opnieuw moet zaaien. Deze winter heeft mijn lavasplant prima overleefd! Ze heeft onder de grond in haar pot de winter doorgebracht om nu deze mooie blaadjes uit te vouwen. In de volle grond kan een plant lavas onder goede omstandigheden na een paar jaar wel twee meter hoog worden. Maar in een pot vindt ze het ook prima, en geeft ze nog steeds genoeg blad om te gebruiken in de keuken.

Andere kruiden hebben de winter minder goed of niet overleefd. Er staan een paar potten met niets er in, of alleen maar mos of onkruidjes. Die kunnen zo op de composthoop. En ik had er natuurlijk ook geen labeltje in gezet, dus geen idee wat het was. Peterselie en bladselderij kunnen de winter wel overleven, maar zullen nu in het voorjaar toch snel gaan schieten en bloeien en dan is het blad zijn smaak kwijt. Mijn tijmplanten staan er wel prima bij, die had ik in theorie misschien beter in de kas kunnen zetten, want bij vorst na veel regen kan de kluit wel eens bevriezen en sterven.

Muntplanten zijn praktisch onverwoestbaar dus de vier muntrassen die ik heb staan hebben de winter ook prima overleefd. Van de week heb ik de drie bijzondere variëteiten munt die in mijn kruiden-potten-tuintje wonen gedeeld. Vorig jaar schreef ik in dit blog een stukje over hoe dat moet.
Er zijn verschrikkelijk veel soorten munt te verkrijgen, maar ik vind de vier verschillende variëteiten die ik heb wel zat. Ik heb gewone munt, citroenmunt (Mentha spicata Lemon), appelmunt (Mentha suaveolens Appel) en een chocolademunt (Mentha x piperita f. citrata Chocolate). Al sluit ik niet uit dat ik als ik ergens eens een bijzondere munt tegen kom ik hem toch per ongeluk koop.

Munt kan je dus prima delen door te scheuren, maar dit kan ook prima met jonge planten (2-3 jaar oud) van bijvoorbeeld tijm en lavas. Zeker als je ze in een pot kweekt kan het juist ook goed zijn voor de plant om hem regelmatig te delen, want dan maakt de plant weer nieuwe wortels en komt er weer verse potgrond met voeding in de pot.

Om aan te vullen zaaide ik nog wat kruiden: Marjoraan, snijselderij en kervel in potten. Ik heb weer even zitten zoeken wat nou ook al weer het verschil was, je hebt Marjolein, Marjoraan en Oregano. Allemaal namen voor ongeveer de zelfde plant. Oregano is de wilde Marjolein (Origanum vulgare), en Marjoraan de echte Marjolein (Origanum majorana of Majorana hortensis), ze zijn familie van elkaar. Die laatste is wat zachter en zoeter van smaak. Leuk dus om ze allebei te hebben! Van de kervel zaaide ik ook twee rassen: Echte Kervel en Brusselse Winter, die laatste is een wat meer tegen kou bestande variëteit. De laatste jaren kwamen ze in de volle grond zeer slecht op, dus dit jaar ga ik in potten kweken en kijken of het dan beter gaat. Ik heb een zeer sterke jeugdherinnering aan kervelbroodjes. Die maakten we van gewoon brooddeeg met wat kervel erdoorheen. Het brooddeeg rolden we rond een stok en bakten we zelf gaar boven een vuurtje. Hoewel ik het vaker geprobeerd heb, heb ik nooit meer die smaak van vroeger teruggevonden. Mogelijk smaakten ze in mijn herinnering lekkerder dan in de werkelijkheid.

Tot slot spuiten de bollen de grond uit! Hieronder nog een foto van een lief narcisje dat ondanks een totaal gebrek aan aandacht van mij toch maar gewoon weer gaat bloeien. Ze staat nog steeds in dezelfde pot als waarin ik ze kreeg, heeft de hele winter ergens achter geschoven in de kas gestaan, nauwelijks water gehad en toch gewoon keihard bloeien. Dapper!