Dorst

Alhoewel we erg van het prachtige weer genieten: lekker buiten spelen, buiten eten, buiten werken, buiten zitten en buiten sporten; is het toch wel erg droog! Dit heeft voor- en nadelen, zoals elk weer dat heeft. Het grote voordeel is dat we, nu de tuin nog niet propvol staat, selectief water geven, alleen waar we geplant hebben. Daardoor komt er weinig onkruid op in de rest van de tuin, en als het opkomt is het heel makkelijk weg te schoffelen en kwijnt het om gewiede spul binnen een paar uur weg omdat het helemaal uitdroogt. En met die bovenstaande ‘we’ bedoel ik dan mijn vader, want dat zijn twee klussen die voor mij nog wel erg zwaar zijn.
Ik las ook eens over iemand die voordat hij uit ging planten zijn hele tuin eens goed water gaf, zodat het onkruid opkwam. Dan kon hij dat vast weg wieden en daarna in schone grond met veel minder onkruid planten. Mij lijkt dat niet echt praktisch, ten eerste geeft moeder natuur hier meestal al genoeg water voor het onkruid, en ten tweede heb ik daar waarschijnlijk helemaal het geduld niet voor.

We hebben al twee keer met de pomp uit de sloot alle regentonnen gevuld. Heel fijn dat dat hier kan! Maar alle zaailingen in potjes en alle potten op het terras hebben ernstig dorst. Ik moet soms zelfs meerdere keren per dag met de gieter rond.

De rest van de tuin krijgt het langzaamaan wat zwaar. Er ontstaan op sommige plekken scheuren in de aarde en bij de waspaal, waar een blok beton onder het gras zit, wordt het gras zelfs al bruin!

En ik kreeg zelf vanochtend ook dorst toen ik alle plantjes, potjes, zaaitrays en tafels samen met mijn ouders uit de kas aan het sjouwen was! Mijn vader heeft heel nobel de taak van het schoonmaken van de kas op zich genomen. De ramen worden in de loop van het seizoen altijd wat groen, dus in het voorjaar eens goed schrobben is gunstig voor de nieuwe plantengroei de rest van het seizoen. En dan zie ik altijd ineens hoeveel ik er nou eigenlijk al weer ingepropt heb.

Over komkommers gesproken, ik had mijn snack komkommers veel te vroeg gezaaid, met als resultaat dat ze al veel en veel te groot waren. En eigenlijk is het nog net te vroeg om ze buiten in de volle grond uit te planten.

Dus stelde ik een dealtje voor met mijn schoonmoeder. Ik zag dat de hare pas net opkwamen en aangezien zij ze altijd in de kas plant in plaats van in de volle grond buiten, hebben we geruild. Zij mijn planten, ik haar zaadjes. Ze konden liggend per drie in een kratje vervoerd worden, zo kwamen ze veilig aan. De zaden zullen snel genoeg uitgroeien tot mooie planten.

De asperges komen nu echt op stoom. Gisteravond aten we ons eerste maaltje, en de volgende portie ligt ook al weer bijna klaar. Ze zijn echt heerlijk! Maar wel wat krom en er zijn wat vraatsporen op de stengels. Dus dook ik eens in het internet om te zoeken waar dat door zou komen. Ik ben er nog niet helemaal uit maar ik denk dat het óf de aspergemineervlieg is óf de aspergevlieg. Geen familie van elkaar, wel allebei irritant en lastig te bestrijden. Naast deze twee vliegen heb je ook nog een aspergekever, een aspergehaantje en een aspergebladluis, dus genoeg veelvraatjes die het op de asperges hebben voorzien.

De aspergevlieg legt eitjes in de kop van aspergeplanten en de maden vreten zich dan door de asperge heen naar beneden, terwijl de aspergemineervlieg de eitjes beneden aan de stengel legt en de maden zich omhoog vreten. Bij de aspergevlieg wordt ook het krom groeien van de stengel genoemd, dus die verdenk ik toch het meeste. Tegen beide is niet zo heel veel te doen, behalve het verwijderen van het loof in de herfst om eventueel overwinterende monstertjes geen kans te geven. Als iemand deze schade herkent hoor ik het graag! Deze aspergevlieg is mogelijk ook de verklaring waarom er een paar planten zijn overleden, want vooral bij jonge planten kunnen ze een fataal effect hebben.

Terwijl ik dit schrijf wordt de kas dus glimmend schoon geboend. Als ie zo leeg is lijkt hij altijd meteen zo groot!

Deze week konden we naast asperges ook al spinazie eten, wat we met veel smaak hebben gedaan. Ook de eerste sla is te oogsten. Wij oogsten vaak niet de hele krop (behalve bij echte kropsla als little gem enzo) maar losse bladeren van de buitenkant. Dit werkt heel goed bij lossere slavormen zoals ‘Black seeded Simpson’ en ‘Lollo Rosso’. Het binnenste deel van het kropje groeit dan gewoon weer door en zo kan je meerdere weken oogsten van één slaplantje.

En de rest van al het uitgeplante groeit weer heerlijk door. De peulen liggen nog steeds duidelijk voor ten opzichte van de erwten, en de aardbeien bloeien! Wat een mooie belofte van zachtzoete zomerkoninkjes. Hier in de buurt zit een kweker die ze in de kas heeft staan en elke zaterdag het hele dorp voorziet van prachtig rode aardbeien. Ik vraag me af of die kas verwarmd is en of ik niet volgend jaar wat stekken in potten ga zetten voor in de kas zodat we ook een wat meer gespreide oogst hebben. En ja, ik weet dat de kas nu al vol is en dat nog meer erin proppen uitdagend wordt, maar dat zien we dan wel weer.

Ook de kolen groeien lekker door. Hieronder nog een keer een vergelijking van de vroege voorjaarsteelt met de overwinteringsteelt.

Er komen ook nog heel wat zaaisels aan. Deze week zaaide ik nog een tweede lichting snackkomkommers (die ik vandaag al weer kon verspenen) en ook twee soorten pompoenen. Ook staat er nog genoeg op de zaaiplanning: mais, zonnebloemen en zonnehoeden.
Verschillende kruiden: prei, bosui en ook nog snijbiet groeien goed en kunnen straks allemaal uitgeplant in potten voor op het terras of lekker in de volle grond.

Al met al geen straf om met dit weer lekker in de tuin te rommelen! Tot volgende week!