Droogte & Zondvloed
Na de vele (sub) tropische droge dagen nu eindelijk regen! En dan niet een klein miezer beetje, maar gewoon echt goede buien. De tuin vindt het heerlijk! En ik ook wel eigenlijk. Al schuiven de klussen weer aardig door, want eerst was het te heet, en een zeiknatte tuin nodigt ook niet echt uit om aan de slag te gaan. De droogte hakte er aardig in bij de planten. De moestuin krijgt genoeg water door mijn onvermoeibare ouders en de sectorsproeier. Zo’n sproeier lijkt namelijk ideaal, maar brengt ook de nodige arbeid met zich mee: slepen met dikke slangen, sectoren voor de sproeier instellen zodat precies dat ene hoekje ook mee krijgt en steeds opnieuw slaan van houten paaltjes voor de buis. Maar er zijn altijd hoekjes van de tuin die lastiger te sproeien zijn, en de zaailingen moeten met de hand, want anders gaat het veel te hard. En als je sla vergeet water te geven, dan krijg je dit:
Door ze direct in de schaduw in een onderschaal met een centimeter of vier water te zetten is er vaak nog meer te redden dan je denkt, want een paar uur later waren ze gelukkig weer goed bijgekomen. Wonderbaarlijk hoe goed zich dat nog kan herstellen!
Ook de grote hortensia had het warm en liet haar blaadjes hangen. Deze is diezelfde avond nog even goed gedoucht onder de grote broes en kwam snel weer bij zinnen.
De pas geplante boerenkool had het zwaar in de hitte, dus die kregen een zonneschermpje.
Ikzelf heb ook wat waterrijke verkoeling gezocht die warme dagen, lekker wezen zwemmen en suppen (wel zittend) in de plas op een plek waar ik zolang ik mijn klapkrukje op de bodem zet ik met een soort vrije kuur aan grondoefeningen uiteindelijk wel weer het water uit en overeind kan komen. Mijn geweldige fysio lastte zelfs een extra sessie op locatie in om samen te oefenen of ik ook de sup weer op zou komen als het water te diep zou zijn om op de bodem af te kunnen zetten. Loeizwaar en dus een goede training, maar het was het waard. We hebben verschillende technieken geprobeerd en uiteindelijk lukte het drie keer om terug op de plank te klimmen.
De overgang naar koeler en natter weer is voor de tuin erg fijn. Vanochtend begon ik dan ook met het afgieten van de zaailingen die in onderschalen stonden. Zo ga je in twee dagen van bijna omkomen van de dorst naar bijna verzuipen. En met het vocht komen ook de slakken weer, dus die houden we goed in de gaten.
Als ik niet te moe was van fysio, krachttraining of de hitte, kan ik toch erg genieten van de tuin en de kleine rommelklusjes. Zo heb ik eindelijk mijn reuze zonnebloemen geplant! Donderdag deed ik een verspeen/verplant/zaai sessie, van sla’s en andijvies en bloemen die naar grotere trays mochten zoals de anjers en Agastache. Deze keer zaaide ik voor het eerst chinese kool, die nu al goed kiemt! Daarnaast zaaide ik nog een lichting biet: Gele bietjes van het ras ‘Boldor’ en gestreepte ‘Chioggia’ bietjes. Ik wilde eigenlijk ook nog gewone ‘Kogel’ bietjes zaaien, maar daarvan was het zaad op, dus die ga ik nog even halen van de week. Tot slot zaaide ik nog een laatste lichting mais. Eigenlijk al te laat, maar even kijken of het nog wat wordt. De eerste twee lichtingen staan al in de tuin, de derde zaaipoging was helaas verdroogd en dus niet gekiemd. Ik had ook graag nog een zaaibakje met Echinacea gevuld, aangezien de eerste kiemplantjes ten prooi gevallen waren aan zo’n veelvraterige naaktslak, maar terwijl ik zeker wist dat ik nog een zakje met zaad had, kan ik het nergens meer vinden. In de volle grond zou ik graag nog wat wortels laten zaaien, maar ik vrees met grote vrezen dat ik dan vooral de veenmollen voer en niet onszelf. Van de overvloedig geplante knolvenkels is inmiddels een derde met de noorderzon vertrokken.
In het asperge-aardbeienbed ben ik bezig geweest met het verwijderen van uitlopers en onkruid. Naast de uitlopers die ik in potjes geplant had, zijn er zo ongeveer nog driehonderd uitlopers bijgekomen. Vruchten geven ho maar, maar uitlopen kan hij wel die Ananasaardbei. De planten zijn ook gigantisch in vergelijking met de rassen ‘Korona’ en ‘Ostara’ die ik heb staan, dus misschien had ik ze beter wat verder uit elkaar kunnen zetten. Het enige voordeel van al die uitlopers, is dat er relatief weinig onkruid kan groeien. Na een uurtje zwoegen had ik pas de helft af, maar toen werd het er al te heet. Als het van de week weer wat opdroogt ga ik wel weer verder, want ook tussen de buien door krijg je nog een bui in je nek van het asperge-loof dat lekker in je nek kriebelt als je de aardbeienplanten wil bereiken.
Juli en augustus zijn mijn favoriete moestuin maanden. De meeste bedden zijn volgeplant en alles groeit lekker vol, wat een mooi groen uitzicht geeft vanuit de keuken en eethoek. Van de week hadden we tijdens het ontbijt een mooie show van een hele polonaise bijen en hommels die op bezoek gingen bij de courgette bloemen. Heerlijk om dat zo te zien!
De courgetteoogst is dan ook begonnen deze week. Ook oogstten we nog meer boontjes, bietjes en de eerste niet-Parijse wortels en komkommer.
Waar ik van moestuinplanten inmiddels wel durf te zeggen dat ik er veel verstand van heb, weet ik qua kamerplanten heel goed dat ik daar wat hiaten heb liggen. In de loop der jaren is er heel wat uitgeprobeerd, en de soorten die redelijk goed tegen liefdevolle verwaarlozing kunnen, hebben zichzelf vanzelf uitgeselecteerd. Deze planten worden niet meteen kwaad als je ze een paar weken geen water geeft, en de meeste exemplaren zijn vrij duidelijk in hun communicatie. Tegen de tijd dat ze gaan slap hangen krijgen ze een keer aandacht in de vorm van wat water, soms wat mest en meestal ook maar meteen een aardige snoeibeurt. Inmiddels heb ik wel geleerd dat je van de meeste kamerplanten ook heel goed stekken kan nemen. Dus na de snoeibeurt zet ik direct een aantal stukken van de plant in water, waardoor ik zelfs tegen de tijd dat de moederplant onze verwaarlozing echt niet meer trekt gewoon een nieuwe in een pot kan kwakken en die op zijn beurt langzaam dood kan laten gaan.
Tot slot nog wat mooie plaatjes van zomeravond mijmeringen in de tuin
