Het regent en het is november

Ohnee, gelukkig is het pas september. Al worden de dagen al weer flink korter, regent het met vlagen heel erg hard en dalen de temperaturen ook aardig. Ondanks al dat, of misschien gedeeltelijk dankzij dat komt er zoveel lekkers uit de tuin!

De wind helpt een handje met oogsten: Bijna alle conference peren zijn uit de boom gewaaid, appels vallen met bosjes en ook de hazelnoten en walnoten waaien lekker los. De peren zijn gelukkig niet zo beschadigd, de appels soms wel. De flespompoenen zijn ook bijna rijp. Tijd voor herfstkost! En dat is nodig ook, want de sla gaat toch minder hard en de boontjes raken op hun einde. En in de kas: de tomaten rijpen nog wel door, maar de aubergine’s krijgen rare rotte plekken. Die plekken kan je er prima afsnijden, maar het is toch jammer. Al hebben we qua oogst echt niets te klagen want we hebben er al heel veel lekker kunnen eten!

De appels van onze kleine Jonagold waren rijp, dus hebben we geplukt. Er kwamen wel 70 appels uit! Samen meer dan 13 kg. Das heel wat voor zo’n klein leiboompje.

Een aantal appels had wat schade, dus moet snel op, maar hier komen we wel een eindje mee vooruit! De schade wordt veroorzaakt door halsband parkieten. Deze kleurige schreeuwlelijkerds houden erg van fruit. Ze pikken in de appels en nemen er kleine hapjes uit. In plaats van dat ze bescheiden één appeltje eten, nemen ze een heel klein hapje uit elke. De gaten die ze achterlaten zorgen ervoor dat het fruit niet lang bewaard kan blijven. Gelukkig zijn ze wel onder de indruk van de hond, dus nu die weer thuis is van vakantie blijven ze meer uit de buurt. Ze waren vooral actief in de Bellefleur en de Goudreinet, daar zijn ook veel appels uit gevallen. Deze bomen zullen we komende week verder leeg plukken en dan moeten we helaas maar veel appelmoes en appeltaart eten.

De vijg produceert ook goed. Gisteren kon ik zelfs wel drie rijpe plukken, en vandaag denk ik weer. Zoonlief is er inmiddels ook gek op, en neemt ze graag in zijn trommeltje mee naar school. Waar de halve klas vervolgens vol afschuw toekijkt hoe hij ze opeet, want kennelijk weet de gemiddelde zevenjarige niet wat een vijg is en hoe lekker ze wel niet zijn.

Een groot deel van de Chinese kolen hebben we aan de kippen moeten voeren, want ze waren ontdekt door het koolwitje. Volgend jaar zetten we ze, net als de boerenkolen, maar gewoon weer onder een netje. De boerenkolen hebben we nog even extra geïnspecteerd, maar die staan er goed bij! Binnenkort kunnen we de eerste stamppot eten.

De courgette planten die ik begin augustus zaaide en half augustus uitplantte, bloeiden vorige week en beginnen nog vrucht te zetten. Ik ben erg benieuwd wat daar nog aan vruchten aankomt. Bij de oudere planten is de groei nu wel uit. Ook de komkommers zijn wel echt op. Misschien dat ik, bij een succesvolle najaars-courgette-oogst ook in juli volgend jaar nog komkommers zaai om zo het seizoen te verlengen.

De hazelnoot die we hadden staan, was al een paar jaar ongetemd aan het groeien en inmiddels zes meter hoog. Dat plukt erg onhandig en we willen hem liever laag op struikhoogte houden, dus heeft manlief hem dit weekend omgezaagd op een halve meter van de grond. Zo groeien volgend jaar de kleine scheuten weer uit tot een mooie struikvorm, en door hem nu kort te zagen konden we mooi de hazelnoten op hoogte ook nog plukken. We hebben een half vergiet vol, eens kijken of we die tot hazelnootpasta kunnen maken!

In de uitbloeiende zonnebloemen zijn de koolmezen druk met zaden zoeken. Heel gezellig om ze de hele dag door bezig te zien vanachter het raam. Want ik wil nog even een foto maken van de nieuwe courgette planten, maar het is zo druilerig dat ik niet veel zin heb om de tuin in te gaan. Al is het toch echt nodig, want ik moet gaan starten met het zaaien van de weeuwenteelt kolen. Deze overwinteringsteelt is ons de laatste jaren goed bevallen, dus gaan we dit jaar weer toepassen. Ik zaai de kolen voor en plant ze uit in trays, en die blijven daar de hele winter in doorgroeien. Ze blijven in de kas, dus beschermd tegen milde vorst, en kunnen ook wel wat hebben. Bij ernstige vorst kan ik ze altijd nog toedekken met stro of een klimaatdoek. Maar veel meer dan milde vorst hebben we de afgelopen jaren niet gehad, dus verwacht ik nu ook niet.

Gaan jullie nog een overwinteringsteelt doen? Of is het tuinjaar voorbij voor jullie?