Paars goud en witte sneeuw

De eerste asperge is er! Een paarse, en hij is al sinds zaterdag heel eenzaam, want hoe hard ik ook tuur naar de aarde, geen van de andere asperges maakt aanstalten om zijn hoofd boven de grond uit te steken. Maar deze eenling geeft de burger moed, de rest zal vast snel volgen. Ik heb direct de grond in het aspergebed maar even voorzichtig geschoffeld, want dat helpt het beste om onkruid voor te blijven en de grond (zo) vochtig (mogelijk) te houden. Ik dacht altijd dat schoffelen juist de aarde sneller uit liet drogen, want je schoffelt de uitgedroogde bovenste aarde naar beneden zodat er weer vochtigere aarde boven komt en op kan drogen, maar dat blijkt niet waar te zijn. In de aarde vormen zich namelijk kanaaltjes waardoor het vocht verdampt, en door te schoffelen doorbreek je die kanaaltjes en blijft er meer vocht in de grond zitten.

En die witte sneeuw dan? Die komt van de prunus die nu toch langzaam zijn prachtige witte dos gaat verliezen. In combinatie met de wind maakt dat dat het hele huis vol ligt, want elke keer als je de deur open doet waait er een hele wolk mee naar binnen.

Deze week heb ik veel zittend getuinierd want het lopen gaat echt niet zo denderend. Om het spasme in mijn been wat te verminderen heb ik gisteren botoxinjecties gehad. Dat mensen dat vrijwillig in hun gezicht laten spuiten, daar kan ik echt niet bij met mijn hoofd. Het duurt 3-5 dagen tot het werkt, dus ik wacht (semi-) geduldig af. Maar gelukkig moest er ook weer een hoop zittend gedaan worden! Ik heb stamslabonen uit hun tray gehaald en in grotere potjes gezet. Helaas was daar een slijmerige gast langs geweest, dus zit er flink wat vraatschade aan… Ik heb de hele tray afgezocht, de hele tafel en de wijde omgeving, maar de boosdoener niet gevonden. Hopelijk groeien ze er overheen!

Twee avonden hebben we gemeten en gepuzzeld over hoe we de moestuin gaan omheinen. Onze allerliefste hond is namelijk de grootste plaag van allemaal. Zoals ik eerder schreef eet ze van alles uit de tuin, onder andere bloemkool, bonen, tomaten, appels, peren en aardbeien. En hoe goed je ook oplet, ineens is ze stiekem achter je langs geslopen en komt ze met volle mond en een zeer onschuldige blik de moestuin uit gedraafd. Dus er komt een hondwerend hek. Het poortje moet breed genoeg zijn voor de kruiwagen en de goeie kant op draaien, overal is over nagedacht en de bestelling is geplaatst. Als het staat volgen de foto’s!

De op 24 maart gezaaide peterselie, koriander en Spaanse margrieten kiemen!

Om de kruidentuin nog verder uit te breiden en aan te vullen zaaide ik nog bonenkruid en basilicum en toch ook de bieslook nog opnieuw. De courgette ‘Black Beauty’ kiemde goed en heb ik al verspeend, maar de gele courgette lijkt niet te kiemen. Daarom zaaide ik nog een ander ras dat ik nog had liggen ‘Ola Escaladora’ die zoals het ‘escaladora’ deel van zijn naam al suggereert, kan klimmen. Die kan ik eventueel over de kippenren laten klimmen, dan hebben de kipjes nog wat extra schaduw van de zomer. Op kiphoogte moet hij dan wel even tegen de scherpe bekjes verdedigd worden, daar moet ik nog even een plan voor verzinnen.

In ons kruidenhoekje was de rozemarijn inmiddels bijna hoger dan de schutting geworden, dus deze heeft mijn moeder flink teruggesnoeid. Zo kan de salie meer ruimte innemen en kunnen er straks nog wat andere kruiden bij geplant worden. Ik heb in potten op mijn terras nog lavas, tijm en dragon staan en de bonenkruid kan er straks ook tussen. Van de gesnoeide delen van de rozemarijn heb ik stekken in water gezet. Daarvoor verwijderde ik van het onderste deel van de takjes de naalden, zodat die niet gaan rotten in het water. Zodra er worteltjes vormen zet ik ze in de aarde.

Van de nieuwe aardbeien die we gezet hebben, kwam helaas een heel groot deel niet op. Na even informeren bij de leverancier krijgen we dertig nieuwe stekken toegestuurd, dat is heel fijn. De ‘Ananas aardbei’ die bij de asperges groeit is niet zelf bestuivend, dus dan kan ik daar mooi nog een ‘Korona’ aardbei of drie naast planten, dan hebben we daar dit jaar misschien ook vruchten van.
Ook legde ik een nieuwe serie stamslabonen voor te kiemen, die inmiddels al aardig ‘pootjes’ krijgen. Die kunnen komend weekend ook al weer in een zaaitray gezet worden.

In de kas heeft een grote transformatie plaats gevonden. In plaats van slaplantjes staan daar nu tomaten, komkommers en courgettes. Ze werden echt te groot voor binnen en ik heb de laatste nachten steeds gemeten hoe koud het werd in de kas. Het scheelt nauwelijks iets met buiten, dus het koelt wel flink af in de nachten, maar daar moeten deze planten tegen kunnen. De paprika’s, aubergines en pepers blijven nog lekker even binnen staan, want die moeten een constante temperatuur hebben. Bovendien werd het voor de sla’s echt veel te heet in de kas.

Op fruitgebied zijn er ook volop ontwikkelingen. De zwarte bes zit vol met knoppen, de witte bes bloeit, de vroege rode bessen zijn zelfs al klaar met bloeien! De peer ‘Conference’ staat ook vol in bloei, en de roze blauwe bes heeft ook veel knoppen. Mijn peer ‘Doyenné du Comice’ heb ik nog niet op bloeien betrapt, terwijl ze wel al blad krijgt. Misschien heb ik het gemist of komt het nog, en anders is het pech! Na de heerlijke oogst van slechts vier, maar wel enorme en sappige peren van deze boom had ik goede hoop op meer voor dit jaar. Volgens de boekjes bloeit ze in april/mei, en het is pas begin april, dus misschien moet ik gewoon geduld hebben.

Ten slotte plantte ik toch nog wat in de volle grond: lathyrus. Die hadden de hele week al buiten gestaan dus ik vond dat ze dan ook wel de volle grond in konden. Ik plant ze bij mijn voordeur, zodat ik als ze bloeien elke keer even wat heerlijk aroma op kan snuiven als ik er langs loop. Het is wel een lastig plekje, want door de overkapping blijft het er erg droog, zodat ik zelfs bij nat weer daar moet wateren. Wat extra water geven deze week!

Ter afsluiting nog een aantal prachtige bloeiers in heel verschillend formaat: