Kou, onkruid en aardbeienjungle

Het koudere weer van begin deze week bracht ook een daling in mijn beweeglijkheid teweeg. Of misschien was het het vocht, ik weet het niet, maar ik had ineens meer spasme, en dat het beter ging bleek dus deels door het mooie weer te komen. De warme sokken kwamen de la weer uit en qua tuin deed ik even rustig aan. Ik kijk ineens totaal niet uit naar de winter. Nouja, dat zien we dan wel weer. En ook al was de regen ernstig hard nodig voor de natuur, na drie dagen was ik het al weer helemaal zat. Vroeger fietste ik zonder problemen door de regen naar school en werk, maar nu is dat dus niet zo verstandig. Vorig weekend waren we naar de dierentuin, maar dat is met nat weer in de rolstoel ook geen pretje. Smerige handen van het rolstoelrijden en bevroren voeten van het stilzitten. Het was wel heel gezellig en leuk om weer iets buiten de deur te doen, dus de apenpoep aan mijn handen en de kou nam ik maar even voor lief.

Ondertussen groeit alles in de tuin hard door, ook al deed ik er zelf weinig aan. Daarmee bedoel ik het onkruid, wat door de regen nu vlot de grond uit piept, maar ook de oogst! We aten bloemkool en broccoli al uit de tuin, en de bessen beginnen ook al te kleuren dus zijn al even voorgeproefd. De kolen zijn wel bijna allemaal tegelijkertijd klaar, en om nu elke dag bloemkool en broccoli te eten is ook weer zo wat. Invriezen is een optie, maar toch ook weer zonde, misschien ga ik volgend jaar een deel toch in het voorjaar zaaien, zodat de oogst wat meer gespreid is. De bessen mogen nog iets langer hangen. Als het hele trosje gekleurd is, zijn de bessen zoeter.

Gisteren en vandaag maakte ik me eens goed boos op het asperge/aardbeienbed. Het werd nogal een oerwoud, want de ananasaardbeien die er staan vinden het er zo fijn dat het enorme planten zijn geworden, en allemaal meerdere uitlopers hebben gemaakt. Qua vruchten vind ik ze enorm tegenvallen, want ondanks dat ze uitbundig bloeiden en dat er in dezelfde bak twee andere rassen aardbeien staan, hebben maar een paar planten vruchten, en die blijven ook nog eens heel klein. Maar misschien heb ik de andere rassen te laat geplant voor een goede bevruchting. Ik wacht het nog een jaartje af. Mogelijk verzet ik de planten in het najaar nog wat, zodat ze meer ruimte per plant hebben. Ik verwijderde eerst al het onkruid en liet dan per plant maximaal drie uitlopers zitten. Een aantal uitlopers die al een plantje hadden gevormd zette ik, terwijl ze nog aan de moederplant vast zaten, in een potje naast de moeder. Andere uitlopers die ik per ongeluk los trok van de plant of die me te veel in de weg zaten knipte ik los en zette ik in een potje.

In de kas verschijnen de eerste bloemen in paprika’s en tomaten. Ik kreeg van een buurman nog tomatenplanten en zette in een pot nog drie tomatenplanten: Een Roma, een Moneymaker en een ‘merkloze’ van zelf geoogst zaad maar (volgens de buurman) wel heel lekker. Dat gaan we eens uitproberen. Ook plantten we basilicum in de volle grond. Nu nog klein, maar straks een enorme bos heerlijk geurend blad en een aantal potjes lekkere pesto. De kas is nu officieel volledig beplant!

Qua zaaien is het vooral tijd voor herhalen: ik wil nog een rijtje koriander, dille, kervel en rucola zaaien, ik zaaide nog wat mais bij en ik overweeg nog een keer herfstprei te zaaien al ben ik daar eigenlijk te laat mee. Daarnaast is een deel van de opgekomen witlof met de noorderzon vertrokken (ik verdenk weer de veenmol, aangezien er in die hoek van de tuin heel wat gaten zitten) dus is het misschien slim om er daar nog wat van bij te zaaien. De boerenkool en knolvenkel die ik begin mei zaaide kon ik verspenen. Vorig jaar schoot mijn zelfgezaaide knolvenkel snel door, hopelijk gaat dat nu beter.

Tot slot nog wat bloemenpracht!